İlk İnsan Kimdir İsmi? (Ve Neden Bu Soru Sabah 3’te Aklımıza Düşer?)
Herkese merhaba! Bu yazımızda “İlk insan kimdir ismi” hakkında bilinmesi gereken önemli noktaları ele alıyoruz.
Bazı sorular var ki insanın peşini bırakmaz. Mesela İzmir’de gece esen rüzgâr gibi… Hafif, serin ama bir o kadar da düşünceli. “İlk insan kimdir ismi?” sorusu da tam olarak böyle bir şey. Kimse durduk yere sabah kahvaltısında “hmm acaba ilk insanın adı neydi?” demiyor ama bir şekilde beyin, en uygunsuz zamanda bu konuyu açıyor.
Ben 25 yaşında İzmir’de yaşayan biriyim. Normalde gündelik hayatım “kordon yürüyüşü + arkadaşlarla gereksiz derin sohbet + sonra konudan tamamen sapma” üçlüsüyle ilerliyor. Ama bazen öyle anlar oluyor ki, çay elimdeyken bir anda zihnim şunu fısıldıyor:
“İlk insan kimdi ya… İsmi neydi acaba?”
Sonra ben de kendime bakıp diyorum ki:
“Abi sen niye böyle şeyleri duşta değil de dışarıda düşünüyorsun?”
İlk İnsan Meselesi: Tarih, Mitoloji ve Biraz da Kafamızın İçindeki Gürültü
Şimdi dürüst olalım. “İlk insan kimdir ismi?” sorusuna tek bir net cevap beklemek, İzmir trafiğinde “bugün hiç sıkışıklık yoktu” demek gibi bir şey. Teoride mümkün ama pratikte biraz hayal.
Bilim tarafı ayrı konuşuyor, inançlar ayrı konuşuyor, mitolojiler zaten tamamen kendi kafasında festival yapıyor. Ama işin eğlenceli tarafı şu: Biz bu farklı anlatıları dinlerken aslında kendi zihnimizde küçük bir film izliyoruz.
Mesela ben bazen Alsancak’ta yürürken hayal ediyorum:
“İlk insan bir gün etrafına bakıyor ve diyor ki:
— Ben buradayım ama… neden buradayım?”
Yanındaki kişi de yok tabii, çünkü “ilk” insan. Yani muhtemelen kendi iç sesiyle tartışıyor.
Ve burada ben devreye giriyorum:
“Abi yalnızlık seviyesi 9000.”
Adı Ne Olabilirdi? Adem mi, Adam mı, Yoksa ‘Abi’ mi?
Popüler anlatılarda genelde “Adem” ismi geçer. Ama ben bazen işin eğlencesine kaçıp düşünüyorum:
Ya ilk insanın adı çok daha sıradan bir şeyse?
Mesela:
“Ali”
“Veli”
“Şey… ya bak ismini unuttum ama yüzü tanıdık”
Hatta daha da komiği, belki de ilk insanın adı yoktu. Çünkü isimlendirme konsepti daha icat edilmemişti.
Düşünsene:
İki kişi var (ya da tek kişi, hâlâ tartışmalı). Birbirlerine bakıyorlar.
— Sana nasıl sesleneceğim?
— Bilmiyorum. Sen bana bakınca anlarım.
Bu noktada ben içimden şunu diyorum:
“İletişim 1.0 sürümü: göz teması + sezgi paketi.”
İzmir’de Yaşarken İlk İnsanları Düşünmek
İzmir’de yaşamanın şöyle bir etkisi var: İnsan çok ciddi bir şey düşünürken bile arkadan simitçi sesi, martı çığlığı ya da deniz kokusu araya giriyor.
Bir gün sahilde otururken “İlk insan kimdir ismi?” konusunu düşünüyordum. Yanımda arkadaşım vardı.
Ben:
— Kanka sence ilk insanın adı neydi?
O:
— Abi midye dolma var mı ya?
İşte insanlık tarihi tam olarak böyle bir şey. Büyük sorular + küçük dikkat dağıtıcılar.
Sonra kendime dönüp dedim ki:
“Belki de ilk insanın da aynısı oluyordu. Çok felsefi bir şey düşünüyor, sonra karşısına bir şey çıkıyor ve tüm düşünce reset.”
İç Sesle Tartışan İlk İnsan Teorisi
Bence ilk insanın en büyük problemi yalnızlık değil, aşırı düşünme kapasitesiydi.
Bir iç ses senaryosu yazalım:
— Ben kimim?
— Sen insansın.
— İnsan ne demek?
— Bilmiyorum, daha yeni çıktık bu işe.
Bu diyalog bana çok tanıdık geliyor. Sanki pazartesi sabahı işe giderken kendi kendime yaptığım konuşma gibi.
İzmir’de sabah otobüs beklerken de benzer şeyler yaşanıyor:
“Acaba hayatım doğru yönde mi gidiyor?”
Sonra otobüs geliyor:
“Tamam boşver, bindim gitti.”
İlk İnsan Kimdir İsmi? Sorusu Neden Bu Kadar Bizi Çekiyor?
Bunun birkaç sebebi var. Birincisi, köken merakı. İnsan dediğin şey sürekli “başlangıç” arıyor. Her şeyin bir ilk versiyonunu bilmek istiyoruz.
İkincisi ise şu: Kendimizi anlamaya çalışıyoruz.
Çünkü ilk insanı düşünmek aslında şuna benziyor:
“Ben nereden geldim ve neden sürekli cips yiyorum?”
Üçüncüsü ise tamamen zihinsel kaçış. Günlük hayatın karmaşası içinde beyin şöyle diyor:
“Biraz da evrim konuşalım, sıkıldım fatura düşünmekten.”
Modern İnsan ile İlk İnsan Arasında Garip Bir Benzerlik
Şaşırtıcı ama gerçek: Çok farklı değiliz.
İlk insan muhtemelen:
Ne yiyeceğini bilmiyordu
Tehlikeyi anlamaya çalışıyordu
Sürekli tetikteydi
Biz ise:
“Akşam ne yesek?” diye düşünüyoruz
Bildirim sesinden irkiliyoruz
Hayatın genelinde hafif bir panik hali yaşıyoruz
Aradaki fark sadece teknoloji. Duygular aynı paket.
Ben bazen bunu fark edince şöyle diyorum:
“Tamam, çok da gelişmemişiz aslında, sadece Wi-Fi eklemişiz.”
Gündelik Hayatın İçinde Felsefi Sürprizler
Bir keresinde markette sıradayım. Önümde biri yoğurt alıyor. Tam o anda beynim yine sahneye çıkıyor:
“İlk insan kimdi ismi?”
Kasiyer “kart mı nakit mi?” diyor, ben iç sesle tarih öncesi dönem arasında sıkışmışım.
Sonra fark ediyorum:
“Ben neden yoğurt alırken evrenin başlangıcını düşünüyorum?”
Ama işte insan böyle bir şey. Ciddiyetle saçmalık aynı anda çalışıyor.
Kendi Kendine Konuşan 25 Yaşındaki Bir Zihin
Bazen aynaya bakıyorum. İzmir’de sabahları aynaya bakmak ayrı bir deneyim zaten, ışık biraz sert geliyor.
Kendime diyorum ki:
— Bugün ciddi olacağız.
Sonra 5 dakika sonra:
— İlk insanın adı neydi acaba ya?
Bu iki cümle arasında hiçbir mantıklı köprü yok ama beynim bunu gayet normal kabul ediyor.
“İlk insan kimdir ismi” konusunu beğendiyseniz Mcgrup sayfamızdaki diğer makalelerimize de göz atmanızı öneririz.
İlk İnsan Kimdir İsmi? Sorusuna Komik Ama Dürüst Bir Bakış
Şunu kabul edelim: Bu sorunun tek bir cevabı yok.
Ama belki de mesele cevap değil.
Belki de mesele şu:
İnsan, kendi varlığını anlamaya çalışırken sürekli geçmişe bakıyor. İlk insanı merak etmesi de bundan.
Ama ben işin eğlenceli tarafını seçiyorum. Çünkü çok ciddiye alınca hayat biraz ağırlaşıyor.
O yüzden bazen diyorum ki:
“Belki de ilk insanın adı önemli değil. Önemli olan, biz şu an bu soruya gülerek bakabiliyoruz.”
Ve bu bile yeterince garip bir mucize.
Son Düşünce: Belki de Hepimiz Biraz ‘İlk İnsan’ız
Biraz iddialı olacak ama şöyle bir his var içimde:
Her insan, kendi hayatında bir şeyleri ilk kez keşfederken aslında küçük bir “ilk insan” gibi davranıyor.
İlk kez yalnız kalmak.
İlk kez sorumluluk almak.
İlk kez “ben ne yapıyorum?” demek.
Ve her seferinde biraz şaşkın, biraz meraklı, biraz da dağınık.
Tıpkı İzmir’de rüzgârda yürürken saçlarının ne tarafa gideceğini bilemeyen biri gibi.
O yüzden bu soru—“İlk insan kimdir ismi?”—belki de sadece tarihsel bir merak değil.
Biraz da kendimize bakma bahanesi.
Ve dürüst olayım… bazen en iyi düşünceler, tam da böyle gereksiz gibi görünen sorulardan çıkıyor.